چنان دلتنگ دیدار خدایم
که امشب لایق هرناسزایم
دلی ویران میان سینه دارم
چو از دلدار شیرینم جدایم
خدایا گفته بودی مهربانی
چرا بردی رفیق با وفایم
نمیخواهم بگردد چرخ دوران
چو با این قصه تنهایی رهایم
مرا بردی ز یادت،بارالها!
کنارت اینقدر ارزان بهایم؟
شیدای دیدار
وقتی که ز روبرو می آمد
چشم آوار مرا خواب گرفت
سرخ شد گونه ام ازشرم نگاه
خشکید لبم بهانه آب گرفت
روسری از سرم افتاد زمین
موی افشان ز سرم تاب گرفت
قلب بیمار مراسوخت ولی
ز خدا معجزهای ناب گرفت
انگار که صدسال ندیدم اورا
وای من گریهی مهتاب گرفت
آه از این دل دیوانهی من
ز کجارفیق ناباب گرفت
شیدای دیدار
چشمآوار:چشمغمدیده
مهتاب:مهتاب
آره!من یه دختر روستاییام؛
همیشه پوششم سادهاست، ولیمرتب.
وقتایی حوصلهی هیشکیو ندارم.
گاهی همراه پدر گَله رو تا نوک کوه میبرم،
گاه توخونه کمکمامان جارومیکنم،ظرف میشورم،
غذا درستمیکنم و نونمیپزم.
من هم غذایسنتی بلدم هم شهری.
وقتایی شعرمینویسم،عکاسی،طراحییاخیاطیمیکنموگلدوزی!
درکنار درس کار میکنم و باسختترین شرایط سازگارمو صبور...
همون دختری ام که نهمحتاج کَسیه و نه چشمبهراه!
نه عاشقم،نهحسودم و نه مغرور...
بی احساس نیستم،ولیخب کاریبهکار کسیندارم.
من اعتقاد دارم تاریکترین شبا صبحمیشن.
هرچیشد،خیریته وهرچینشد،حکمت.
خیلیوفته غصه هیچچیو نمیخورم،
فقطجایی زورمنرسید، تنهایی میشینمو گریهمیکنم.
همین..!
شیدایِ دیدار
بادبرده تار زلفم از خیال روسری
قاصدکهم اینمیان چشمکپرانی میکند
قاصدیرفت،خبر باز بهمعشوق رساند
پشتگوشی هیبرایم نغمهخوانی میکند
شیدای دیدار
دلم برای مادر تنگ میشود
میان عقل و دلم جنگ میشود
امید من سپردمت به خدا
خیالم بدون تو لنگ میشود
اگر ترسم ز این مردم نباشد
چو مجنون سر به صحرا می گذارم
ز دست عاشقان این زمانه
به هرسنگ نقش لیلی می نگارم
و گر طرار احساسی گذر کرد
بگو من دل به دستش می سپارم
ندیدم این میان زیبا تراز عشق
خوش آن روزی که بنشینی کنارم
شیدایِ دیدار
آری! آرام آرام پاییز میگذرد
نبودنت چه غمانگیز میگذرد
شیدای دیدار
رفتی و من ماندم و یک فکر خالی از غزل
دیده می بیند که شادی ها برایم شد مثل
آه افسوس ای جوانی،درد بی درمان من
حال من شد ،روزباران،کُنده خالی از عسل
شیدای دیدار
اگر روزی منم فرهاد بودم
اسیر عشق شیرین یاد بودم
به جای کوه کندن می نشستم
دل شیرین دیگر می شکستم
اگرچه راهو رسمعشق ایننیست
خدا!دلبرمرا ازجان بهخود ریست
چگونه؟باچه رویی بازگردم؟
من عاشق دلی کآغاز کردم
بگو از عشق می ماند نشانی!
چرا احوال می پرسی نهانی؟
بیا بردار دست از یاد شیطان
چه غمها گشتاز،هردیدهپنهان
بیا بگشای لب ها به دعایی
دعای آشنایی چون جدایی
شیدایِ دیدار
