شیدایِ دیدار

بی وفایی دیده‌ام من،از غریب و آشنا
درشکایت از بنی آدم،فرشته ،تا خدا

چرخ دوران خوب‌می‌چرخد،تماشاکن‌عزیز
صبر کن ،کشتی به‌ساحل میرساند ناخدا

سبز میگردم،من آن سروم که در بالایِ‌ده
صدهزاران گِله دارد ،از نگاه کدخدا

می‌نگارم با قلم شعری به برگ دفترم
تا بماند یادگاری ،گر بمیرم بی‌صدا

آفتاب هر حقیقت روزگاری سر زند
از میان آسمان ،از لابلای ابر ها

[ ] شیدایِ‌دیدار