شیدایِ دیدار

بیخیالت گوشه‌ای بنشسته ام بی کار و بار
رفته‌ای بعد از تو دیگر یار میخواهم چکار

شک ندارم روزگاری باز گردی سمت ما
بی دلیل آیی و گویی عشق یا محبوب و یار

پس برو خوش باش اصلا فکر احوالم نباش
من هم اینجا خسته و آرامم و محتاج دار

پیشگاه عشق گاهی از غرور خود بکاه
مهربانی با عزیزجان نباشد عیب و عار

دختری بی حاشیه در باور هر رهگذر
تار موهایم سپید وسوی چشمم گشت تار

بیش از این صحبت ندارم با توی نامهربان
اشتیاقی نیست دیگر در دل و این چشم زار