شیرین ولی غمگین
دوشنبه بیستم آذر ۱۴۰۲، 15:24
خارِ زردِ منِ وارُم باد ایارِه ایبرُم
غمِ دیری زِ گلم بنگرچه آوِرده سرُم
حالم وابی شوکِ تِهنا منِ کنجِ توگِلی
مالَزیر تامال و بالا انتظاری دلبرُم
آخ سی او مرغِ زَرده که ولابی منِ وار
امروز و سوا کنُم بینُم رُوَه کی بخَرُم
بز پیری که ولِشکِردن ورَفتِن پایکَمَر
کَهرَمَه بُردِن وَلی خُم ایچِنو دَر وَ دَرُم
مِثلِ دینِشتِ بَهاری چویِ خُشک وابیدمِه
منِ باد و بَرف و بارون آویزِ دَر کَپَرُم
چی تفنگِ مُلابندر کِه نَهادِش منِ دار
هَرچِه ایگَردُم منِ دِه سَر وا رَهش نیبَرُم
حالِ دالویی کِه واسا سَر بِنَه تا مال بِیا
مُردُم وَی سَرما جمهی نَدادنُم سی وَبَرُم
پیرُم وچَندی فقیرُم،و نَدارُم یَه گَوو
دردِ سَختی گِرِدُم و روز و روزُم بَتَرُم
آهوافسوس ایخَرُم روزَل جَوونی دَ نیان
هَمَش ایتَرسُم یَه رو مَرگُم بیا بی خَبَرُم
شیدایِدیدار