بیابون پرور
دوشنبه بیستم آذر ۱۴۰۲، 15:22
بیو که درد دیریت کافرم کرد
همهی عالم و آدم باورم کرد
نگفتی وم دلم طاقت نیاره
غم عشقت بیابون پرورم کرد
بهونت ایگره هردم پسینی
دلم اشکهسهبی نومی بوینی
قسم خردی اول مردادایایی
الهی مرگ دلدارت بشینی
نبیدی منغریوی چهکشیدم
یهشو مردنمه ودس تودیدم
خزون وابیدم وفصل جوونی
به قرآن جونم و مرگم خریدم
اگر نفرین بد کردم وجونت
اگر اسمم گهی افتا زوونت
بدون کار دل بی سرصحابه
که هرجایی بری داره نشونت
دوای زخم پاییزت نیایه
خیال شو و شولیزت نیایه
بلد نیسم گپ ناحق اگرچه
دیه فصل غمانگیزت نیایه
مره وت نیزنم مالت وباره
بره وردی تش دلبر دیاره
اگر ایگم بره باور نکن وم
که چینی مندلم کهنهمزاره
بیو وردگرد تیم ایخم بمیرم
نه تقصیر خمه تا وت ودیرم
همش غم ایخرم سیچه نیایی
سرم تاله و وم ایگن که پیرم
شیدایِ دیدار