شیدایِ دیدار

ایخم چندی و احوالم بگم سیت

که چی اقبال وخویی هی ایکنم پیت

شوم شویه و روزم شو سهونه

چه وی بختم کنم سه می بهونه

دلم خش بی تنه داروم م دنیا

توهم داغی نهای وی دل سراپا

قرار موندنه دادی و رفتی

چه راحت قصه و عشقت ایبفتی

زدی زر قسم و دل صاف وسادم

ندیدم بی وفایی چی تو آدم

قسم دادم خدا هیچکس نیایه

د من ای روزگارم دل درایه

زبس اشکهسم و سوهتم ز دیری

فلک سیل کو خزونم ری و پیری

بگو یارم بیایه بیقرارم

بیو مندیرتم طاقت ندارم

ولم کردی اوایل شوق وبالم

نگفتی بی تو ایمونم و حالم

نگفتی عشق دیرینم چه وابی

غروری مرد و شیرینم چه وابی

نگفتی داغداره گل غریوم

که و شعرل قشنگش بی نصیوم

خو دونم بیگناهی کرده زارم

خدا سیل کو چقد غم کرده بارم

حساسم کرده و عشق دروغم

سکوتم غیره و ظاهرشلوغم

یو گپ آخرمه د نیگم چم وابی

سه سالی بعدت و عمرم کم وابی

شیدای دیدار